شرکت توسعه ((((فعال در زمینه ی ساختمان))))

امور مرتبط با زلزله,مهندسی تخریب,معماری,سازه,مهندسی,ابنیه,ساختمان,مسکونی,اداری,تجاری,ورزشی,صنعتی,مدیریت پیمان,ساخت,کنترل کیفی,جوش,بتن,طراحی,مشاوره,مشارکت,اجرا,پیمانکاری,شهرداری

 
دلار تمام رکوردها را شکاند.
نویسنده : (B.T.S) - ساعت ۱:٤۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ شهریور ۱۳٩۱
 

دلار تمام رکوردها را شکاند.


 
 
ایران ؛ نگران خطرات احتمالی
نویسنده : (B.T.S) - ساعت ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٩ شهریور ۱۳٩۱
 

ایران وضعیت جوی وآب و هوای خطرناک دیگر نقاط جهان مثل سونامی های اندونزی، توفانهای دریایی کارائیب و یا گردبادهای آمریکا را ندارد.  کشور ما دارای موقعیت جغرافیایی بسیار مناسبی است چرا که هیچکدام از این پدیده های آب و هوایی دامنگیرش نیست و همین امر باعث می شود تا کسب و کارها احتیاجی به صرف وقت برای برنامه ریزی و آمادگی برای رویارویی با این پدیدهای آب و هوایی و خشم طبیعت را نداشته باشند. در همین حال زمین لرزه ها همچون مصیبت اخیر به ما یاد آوری می کنند که این خود مبحث دیگری است. ایران در یکی از زلزله خیزترین مناطق جهان قرار گرفته است و نداشتن طرح و برنامه ای برای مقابله با این بلای طبیعی از طرف کسب و کارها قابل قبول و توجیه نیست. 

زمین لرزه ها تنها خطراتی نیستند که مستلزم برنامه ریزی است.  مخاطرات غیر مترقبه دیگر هم که به همان نسبت مهم هستند و احتیاج به طرح و برنامه دارند ولی با همه این احوال بسیاری از شرکتها آمادگی لازم را برای مقابله با آنها ندارند.  بعضی از شرکتها طرح و برنامه ای برای مقابله با خطراتی که قیمت محصولات کشاورزی و نوسان پول را تهدید میکنند دارند ولی بسیاری از آنها خطرات بالقوه ناشی از شرائط جوی و بلایای طبیعی را دست کم می گیرند، در صورتیکه این خطرات باید در هنگام تهیه طرح مقابله با ریسک های این شرکت ها مد نظر قرار گرفته شود.

 مخاطراتی که کسب و کار را تهدید می کند را می توان به دو دسته محلی و ساختاری تقسیم کرد. مخاطرات محلی،همچون آتش سوزی و دزدی آن دسته مخاطراتی هستند که به یک تاسیسات یا شرکت صدمه می زنند. اینها اتفاقاتی هستند که بطور معمول تحت پوشش بیمه هستند. برای مقابله با مخاطرات محلی، هر شرکت یا واحد تجاری احتیاج به داشتن یک استراتژی فراگیر دارد که بازدهی شرکت را به حداکثر برساند و در عین حال بتواند شرکت را در مقابل اینگونه مخاطرات بیمه کند.

مخاطرات ساختاری مخاطراتی هستند که معمولا بیش از یک مجموعه و کسب و کار را در بر می گیرند. به طور معمول سیل، زلزله، سونامی، جنگ و ناآرامی های مدنی در این دسته می گنجند. به عبارتی دیگر مخاطرات سازمان یافته شامل اتفاقات محتمل در مقیاسی آنچنان بزرگ وعظیم هستند که بیمه پذیری آن را عملا غیرعملی و ناممکن می سازند.  تنها دولت ها هستند که قابلیت و منابع لازم برای مقابله با این اتفاقات را دارند. مخاطرات ساختاری را نمی توان به طور کامل از بین برد  ولی کسب و کارها می توانند عوارض منفی ناشی از آن را با برنامه ریزی به حداقل برسانند.

برنامه ریزی برای داشتن آمادگی برای مقابله با این مخاطرات باید تمامی جوانب کسب و کار را از جمله تولید، بازاریابی،  فروش، توزیع و امور مالی در بر بگیرد. این کار مستلزم توجه به جوانبی همچون تهیه مواد خام، انرژی و حمل و نقل خواهد شد.  نیروی انسانی در تمامی این برنامه ریزی ها باید مورد نظر باشد چون بدون شک باارزش ترین سرمایه هر کسب و کار هستند. مدیریت انبارگردانی هم یکی از مسائل کلیدی است.  هر کسب و کاری باید تجزیه و تحلیل خودش را انجام داده و به اندازه کافی مواد خام  و کالای انبار شده برای مقابله باهر شرایطی که باعث از هم گسیختگی در فعالیت هایش بشود را داشته باشد.

بهترین راه مقابله با اتفاقات غیر مترقبه، برنامه ریزی و تنوع گرایی است. کسب و کارها باید تا حد امکان از تمرکز گرایی و قرار دادن سرمایه هایشان در چند محل محدود دوری گزینند. البته کسب و کارها باید به حد کافی بزرگ باشند تا این مسئله منطقی به نظر برسد ولی آنها باید با اولویت دادن به طرح بسط و توسعه به نقاط مختلف،  این برنامه را عملی کنند.

وضعیت به وجود آمده حاصل از تحریم های بین المللی نشان دهنده این امر است که عدم توجه به طرح های تدارکاتی برای مقابله با اتفاقاتی اینچنین، به مشکلاتی ختم می شوند که اگر به موقع برای آن برنامه ریزی می کردیم، قابل پیشگیری بودند. به طور مثال، در حالی که گزارشات خبری کار آمدی تحریم ها را نفی و زیر سئوال می برند، تاثیرات مخرب تحریم ها  کاملا مشهود بودند. همانطور که پیشبینی شده بود، واردات مواد خام و اولیه کم شده و باعث بالا رفتن قیمت آنها شده است. صادرات با مشکل روبرو شده و هزینه های معاملات افزایش یافته اند. این ها نتایجی هستند که شرکتها و کسب و کارها می توانستند پیشاپیش برای آنها برنامه ریزی کنند.

البته در وضعیت فعلی اقتصادی، تمامی کسب و کارها دارای قابلیتها و امکانات لازم برای تغییر عملیاتشان و همخوانی با وضعیت حاصل از تحریم ها نیستند. از آنجایکه تحریم ها جزو مخاطرات ساختاری به حساب می آیند، مسئولیت آماده سازی و برنامه ریزی برای مقابله با آنها بر دوش دولت است.  ولی به جای قبول خطرات و مشکلات ناشی از تحریمها و تهیه طرح و برنامه ای برای مقابله با اثرات آن، دولت حتی از قبول این مسئله که تحریمها تجارت را مختل می کند سر باز می زند! 

یکی دیگر از خاطرات بالقوه ای که تمامی کسب و کارهای کشورمان باید برای مقابله با آن آمادگی پیدا کنند، امکان درگیری نظامی با اسرائیل و یا آمریکا است. این نیز نوعی مخاطره ساختاری است ولی طرز برخورد دولت با تحریم ها نشاندهنده این مسئله است که کسب و کارها باید به تنهایی برای اینگونه مخاطرات خود را آماده کنند. در حال حاضر سطح تنش ها در حدی است که امکان به وجود آمدن تقابل نظامی بصورت ناخواسته احتیاجی به تصمیم گیری اسرائیل یا آمریکا برای حمله به تاسیسات هسته ای ما ندارد.  به طور مثال یک اتفاق کوچک همچون نزدیکی بیش از حد یک ناو جنگی ایران به یک ناو آمریکایی و یا بالعکس می تواند باعث دامن زدن ناخواسته و شعله ور کردن مخاصمات بیشتری گردد. نکته اینجاست که ما نمی توانیم فرض کنیم که منطق و خونسردی باعث جلوگیری از چنین اتفاقی خواهد شد، نباید فرض کنیم که دولتمردان هر دو طرف کاملا منطقی بوده و اشتباهی نخواهند کرد. جنگ می تواند بر حسب یک تصادف و اتفاق شروع شود ولی نتایج آن کماکان بسیار سهمگین خواهد بود.

واحد های تجاری و شرکت ها باید از هم اکنون به این فکر باشند که چگونه از این در گیری به سلامت بگذرند و بتوانند بعد از آن مجددا احیا شوند. تحریم ها سطح واردات و صادرات را به طور چشمگیری پایین آورده اند و انجام عملیات مالی با کشورهای خارجی را مشکل تر و پرهزینه تر از گذشته کرده اند. جنگ مشکلات جدیدی را به بار خواهد آورد.  کشتیرانی در خلیج فارس بلافاصله متوقف خواهد شد، پایه و اساس صنعت نفت و گاز نابود شده و مدت زمان زیادی بعد از پایان درگیریها لازم خواهد بود تا بتوان آنها را بازسازی نمود. باقیمانده در آمد نفتمان از بین خواهد رفت و همین مسئله باعث خواهد شد تا قابلیت دولت برای کمک برای بازسازیها محدود شود. بطور کلی، پیامدهای حاصل از جنگ برای کسب و کارهایی که آمادگی لازم راکسب نکرده اند و به خاطر شرائط حاکم اقتصادی فعلی بسیار ضعیف هستند، نابودی و محو شدن از صحنه اقتصاد را به ارمغان خواهد آورد.

هر واحد تجاری و کسب و کار بسته به مقتضیات خود نیازمند به داشتن برنامه ای برای مقابله با مخاطرات است ولی لزوم برنامه ریزی بهتر، یک امر کلی است که شمول عمومی دارد. اخیرا امکان صحبت با تعدادی از تاجران و بازرگانان آسیایی در رابطه با اینکه چگونه با مشکلات ناشی از اختلالات حاصل از بحران مالی در 1998-1997 در جنوب شرقی آسیا برخورد کردند را داشتم، در اندونزی ارزش هر روپیه از 2600 در مقابل دلار آمریکا به مرز 14 هزار رسید و حاصلش نا آرامیهای خیابانی و سیاسی بود. فضای تجاری بسیار بد بود و امکان پیشگویی وضعیت آینده وجود نداشت. کسب و کارهای که جان به در بردند فعالیت های خود را تا سطح بسیار قابل ملاحظه ای پایین آوردند و نفرات کلیدی خود را به نقاط امن منتقل کرده و منتظر گذشتن این طوفان شدند. کاملا روشن است که این کسب و کارها آسیب دیدند ولی بهترینهای آنها جان بدر بردند. ما نیز می توانیم با برنامه ریزی صحیح و دقیق از این بحران فعلی جان سالم به در ببریم اما باید تا دیر نشده در مورد آن اقدام کنیم.


 
 
 



جدول لیگ برتر