شرکت توسعه ((((فعال در زمینه ی ساختمان))))

امور مرتبط با زلزله,مهندسی تخریب,معماری,سازه,مهندسی,ابنیه,ساختمان,مسکونی,اداری,تجاری,ورزشی,صنعتی,مدیریت پیمان,ساخت,کنترل کیفی,جوش,بتن,طراحی,مشاوره,مشارکت,اجرا,پیمانکاری,شهرداری

 
آشنایی با آئین نامه طراحی و دستورالعمل بهسازی
نویسنده : (B.T.S) - ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ آبان ۱۳۸٩
 

مقدماتی از بهسازی لرزه ای

بهترین مرجع برای تشریح اهداف و عملکرد بهسازی لرزه ای «دستورالعمل  بهسازی لرزه ای ساختمانهای موجود» می باشد. در این فصل سعی شده است خلاصه موارد دستورالعمل که به عنوان اطلاعات کلی و آشنایی با بهسازی لرزه ای مورد نیاز هر مهندس عمرانی می باشد منعکس گردد.

 

 

1-1- هدفهای بهسازی

1-1-1- بهسازی مبنا

در بهسازی مبنا انتظار می رود که تحت زلزله « سطح خطر –1 » ایمنی جانی ساکنین تأمین گردد .

1-1-2 – بهسازی مطلوب

در بهسازی مطلوب انتظار می رود که هدف بهسازی مبنا تأمین گشته و علاوه بر آن تحت زلزله       « سطح خطر –2 » ساختمان فرو نریزد .

1-1-3- بهسازی ویژه

در بهسازی ویژه نسبت به بهسازی مطلوب عملکرد بالاتری برای ساختمان مدنظر قرار می گیرد . بدین منظور سطح عملکرد بالاتری برای ساختمان تحت همان سطح خطر زلزله مورد استفاده در بهسازی مطلوب در نظر گرفته شده یا با حفظ سطح عملکرد مشابه با بهسازی مطلوب سطح خطر زلزله بالاتری مد نظر قرار گرفته می شود .

1-1-4 – بهسازی محدود

در بهسازی محدود عملکرد پائین تری از بهسازی مبنا در نظر گرفته می شود ، به گونه ای که حداقل یکی از اهداف زیر بر آورده شود :

1-       تحت زلزله خفیف تر از زلزله « سطح خطر –1 » ، ایمنی جانی ساکنین تأمین گردد .

2-       تحت زلزله خفیف تر از زلزله « سطح خطر –1 » ، ساختمان فرو نریزد یا ایمنی جانی محدود ساکنین تأمین گردد .

1-1-5 ـ بهسازی موضعی

در بهسازی موضعی بخشی از یک طرح بهسازی کلی مطابق بخشهای (2-1-1 ) تا (2-1-4 ) انجام می شود که به دلایلی در شرایط موجود  فقط بخشی از آن اجرا می شود . در این حالت بهسازی باید به گونه ای پیش بینی و اجرا گردد که هدف بهسازی بخشهای دیگر در مراحل بعدی برآورده شود .

بهسازی موضعی باید با توجه به موارد زیر انجام شود :

1-       بهسازی بخشی از ساختمان نباید منجر به پائین آمدن سطح عملکرد کل ساختمان شود .

2-       بهسازی نباید منجر به نامنظم شدن یا افزایش بی نظمی ساختمان شود .

3-       بهسازی نباید منجر به افزایش نیروهای ناشی از زلزله در اعضایی که وضعیت بحرانی تحت زلزله دارند شود .

1-2- سطوح عملکرد ساختمان

سطوح عملکرد ساختمان بر مبنای عملکرد اجزای سازه ای و غیر سازه ای تعریف شده و به اختصار با یک شماره برای عملکرد  اجزای سازه ای و یک حرف برای عملکرد  اجزای غیر سازه ای نشان داده می شود .

1-2-1- سطوح عملکرد اجزای سازه ای

سطوح عملکرد اجزای سازه ای شامل چهار سطح عملکرد اصلی و دو سطح عملکرد میانی است . سطوح عملکرد اصلی عبارتند از :

الف ) سطح عملکرد 1- قابلیت استفاده بی وقفه : این سطح عملکرد ، به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله مقاومت و سختی اجزای سازه ای تغییر قابل توجهی پیدا نکند و استفاده بی وقفه از آن ممکن باشد .

ب ) سطح عملکرد 3- ایمنی جانی :  این سطح عملکرد ، به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی در سازه ایجاد شود ، اما میزان خرابیها به اندازه ای نباشد که منجر به خسارت جانی شود .

پ ) سطح عملکرد 5- آستانه فرو ریزش : این سطح عملکرد ، به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی گسترده در سازه ایجاد گردد و اما ساختمان فرو نریزد و تلفات جانی به حداقل برسد .

سطوح عملکرد میانی عبارتند از :

ت ) سطح عملکرد 6- لحاظ نشده  : چنانچه برای اجزای سازه ای سطح عملکرد خاصی انتخاب نشده باشد ، سطح عملکرد اجزای سازه ای لحاظ نشده نامیده می شود .

ث ) سطح عملکرد 2- خرابی محدود  : این سطح عملکرد ، به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی در سازه به میزان محدود ایجاد شود ، به گونه ای که پس از زلزله با انجام مرمت بخشهای آسیب دیده ادامه بهره برداری از ساختمان میسر باشد .

ج ) سطح عملکرد 4- ایمنی جانی محدود  :  این سطح عملکرد ، به سطح  عملکردی  اطلاق  می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی در سازه ایجاد شود ، اما میزان خرابیها به اندازه ای باشد که خسارت جانی به حداقل برسد .

1-2-2- سطوح عملکرد اجزای غیر سازه ای

سطح عملکرد اجزای غیر سازه ای ساختمان شامل پنج سطح عملکرد به شرح زیر می باشد :

الف ) سطح عملکرد A - خدمت رسانی بی وقفه : به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله دچار خرابی بسیار جزئی شوند ، به گونه ای که خدمت رسانی ساختمان به طور پیوسته انجام شود .

ب ) سطح عملکرد B - قابلیت استفاده بی وقفه : به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله دچار خرابی جزئی شوند ، به گونه ای که پس از زلزله راههای دسترسی و فرار مانند درها ، راهروها ، پله ها ، آسانسورها و روشنایی آنها مختل نشده و استفاده بی وقفه میسر باشد .

پ) سطح عملکرد C - ایمنی جانی : به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود  خرابی اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله خطر جدی برای جان ساکنین به وجود نیاورد .

ت ) سطح عملکردD - ایمنی جانی محدود  : به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود خرابی اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله به اندازه ای باشد که خسارت جانی حداقل گردد .

ث ) سطح عملکردE  - لحاظ نشده  : چنانچه برای عملکرد اجزای غیر سازه ای سطح عملکرد خاصی اتنخاب نشده باشد   سطح عملکرد اجزای غیر سازه ای لحاظ نشده نامیده می شود .

1-2-3 – سطوح عملکرد کل ساختمان

سطح عملکرد کل ساختمان بر حسب سطح عملکرد اجزای سازه ای و غیر سازه ای آن تعریف       می شود ، سطوح مختلف عملکرد ساختمان که در بهسازی مبنا ، مطلوب و ویژه به کار می روند عبارتند از :

الف ) سطح عملکرد خدمت رسانی بی وقفه (1- A ) : ساختمانی دارای این سطح عملکرد است که اجزای سازه ای آن دارای عملکرد 1 ( قابلیت استفاده بی وقفه ) و اجزای غیر سازه ای آن دارای سطح عملکرد A  ( خدمت رسانی بی وقفه ) باشد .

ب ) سطح عملکرد قابلیت استفاده بی وقفه (1- B)  : ساختمانی دارای این سطح عملکرد است که اجزای سازه ای آن دارای عملکرد 2 ( قابلیت استفاده بی وقفه ) و اجزای غیر سازه ای آن دارای سطح عملکرد B  ( قابلیت استفاده بی وقفه ) باشد .

پ ) سطح عملکرد ایمنی جانی (3-C) : ساختمانی دارای این سطح عملکرد است که اجزای  سازه ای آن دارای عملکرد 3 ( ایمنی جانی ) و اجزای غیر سازه ای آن دارای سطح عملکرد C( ایمنی جانی ) باشند .

ت ) سطح عملکرد آستانه فرو ریزش  (5- E) : ساختمانی دارای این سطح عملکرد است که اجزای سازه ای آن دارای عملکرد 5 ( آستانه فرو ریزش ) باشد . در این حالت محدودیتی برای سطح عملکرد اجزای غیر سازه ای وجود ندارد . ( سطح عملکرد لحاظ نشدهE   )

1-3- تحلیل خطر زلزله و طیف طراحی

بر آورد پارامترهای حرکت قوی زمین برای سطوح خطر مختلف به یکی از دو روش استفاده از طیف طرح استاندارد و طیف طرح ویژه ساختگاه صورت می پذیرد . استفاده از روش اول برای مقاصد بهسازی محدود ، مبنا و مطلوب بلا مانع است . برای بهسازی ویژه استفاده از روش دوم الزامی است .

1-3-1- تعریف سطوح خطر زلزله

برای تعیین طیف طرح شتاب سطوح خطر زلزله بصورت زیر تعریف می شود :

1- سطح خطر –1 : این سطح خطر بر اساس %10 احتمال رویداد در 50 سال که معادل دورة بازگشت 475 سال است ، تعیین می شود . سطح خطر – 1 در استاندارد 2800 ایران « زلزله طرح » (DBE ) نامیده شده است .

2- سطح خطر –2 : این سطح خطر بر اساس %2 احتمال رویداد در 50 سال که معادل دورة بازگشت 2475 سال است ، تعیین می شود . سطح خطر – 2 در استاندارد 2800 ایران در بیشینه زلزله متحمل »(MPE ) نامیده می شود .

3- سطح خطر انتخابی (زلزله به هر احتمال رویداد در 50 سال ) : این سطح خطر برای موارد خاص و بلاملاحظات ویژه ، مناسب می باشد .

1-3-2- طیف طرح استاندارد

طیف طرح استاندارد از حاصلضرب مقادیر طیف ضریب بازتاب ساختمان B) ) و شتاب مبنای طرح    (A) حاصل می شود .

برای بدست آوردن شتاب مبنای طرح (A) می توان از نقشه های معتبر پهنه بندی لرزه ای که در آن میزان بیشینه شتاب زمین برای دوره های بازگشت مختلف ارائه شده است ، استفاده نمود . میزان شتاب مربوط به « سطح خطر –1 » با استفاده از نقشه پهنه بندی شتاب موجود که در آن دوره بازگشت 475 سال (%10 احتمال وقوع در50 سال ) درج شده باشد تعیین می گردد . برای « سطح خطر  ـ2 » در صورت نبود نقشه های پهنه بندی معتبر بایستی با انجام مطالعات لازم و تحلیل خطر ساختگاه میزان شتاب مبنای طرح بر آورد گردد . طیف ضریب بازتاب برای « سطح خطر ـ 1 » مطابق استاندارد 2800 ایران برای میرایی %5 تعیین می شود .

 

 


 
 
 



جدول لیگ برتر